Time goes by so slowly

Time goes by, so slowly.... Έτσι ξεκινάει το τραγούδι της η Madona. Μία αίσθηση που όλοι την έχουμε περάσει πιστεύω, προσμένοντας κάτι καλό , και οι μέρες στο ημερολόγιο δεν λένε με τίποτα να λιγοστέψουν. Η ώρα για να τραβηχτεί η γραμμή που σηματοδοτεί το τέλος της μέρας έρχεται βασανιστικά αργά. Σαν οι μέρες να έχουν γίνει με έναν μαγικό τρόπο πολύ μεγαλύτερες από 24 ώρες. Τι μπορούμε να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Είτε καθόμαστε και υποφέρουμε μέχρι να σβήσουν όλες οι μέρες είτε προσπαθούμε να το παλέψουμε και γιατί όχι; να περάσουμε και λίγο καλά.


Αν προτιμάτε την πρώτη περίπτωση, συγχαρητήρια!!!! Ακολουθάτε τον εύκολο δρόμο. Καθόμαστε και κλαίμε την μοίρα μας μέχρι να περάσει ο καιρός, παίρνουμε και κάνα φίλο να βγούμε για καφέ, κλαιγόμαστε και λίγο εκεί να περνάει η ώρα. Μετά πάλι σπίτι, αγκαλιά με το ημερολόγιο. Όμορφα. Μπράβο μπράβο. Η πόρτα είναι από εκεί. Χαρήκαμε που σας είδαμε. Να μας ξανάρθετε στο επόμενο άρθρο.


Ωραία. Τώρα που μείναμε οι λίγοι και οι εκλεκτοί, ας δούμε πως θα ακολουθήσουμε με επιτυχία τον δύσκολο δρόμο. Να κάνουμε και εμείς τις μέρες να κυλήσουν ευχάριστα και πιο γρήγορα, μέχρι την ημερομηνία Χ.


Για αρχή, ας εξετάσουμε τι μπορεί να είναι αυτή η ημερομηνία Χ που προσμένουμε τόσο πολύ και που παραπάνω την ονομάσαμε ημερομηνία Χ. Θα μπορούσε να είναι ένα είτε καλό, είτε κακό γεγονός. Στην περίπτωση του καλού, το μυαλό είναι γεμάτο ανυπομονησία και προσμονή για αυτό που θα γίνει, ίσως και άγχος μην τυχόν και στραβώσει κάτι. Ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να είναι μια συνάντηση ( καλή ώρα roar), μία συναυλία που περιμένουμε καιρό, ή κάποιο αντικείμενο που περιμένουμε να μας έρθει. ( Α ρε michelle. Μέχρι να έρθεις.... ). Στην άλλη περίπτωση, του κακού, το μυαλό είναι γεμάτο φόβο, άγχος για αυτό που θα έρθει και χίλιες άλλες σκέψεις. Ένα παράδειγμα που μου έρχεται είναι ο στρατός. Ξέρεις πότε μπαίνεις και ξέρεις ότι για 9 μήνες θα είσαι εκεί, με μια τελείως καινούρια ζωή και με καινούρια άτομα μακρυά από το σπίτι σου. Να σημειωθεί εδώ , ότι μιλάμε για τέτοιου είδους κακά γεγονότα. Σίγουρα υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράματα, όπου δεν μπορείς να κάνεις τίποτα και το να είσαι χάλια είναι απολύτως φυσιολογικό.

Ας δούμε τώρα πως μπορούμε να παλέψουμε λίγο την κατάσταση. Αρχικά πρέπει να βρούμε την πηγή του κακού. Για να ξαναδιαβάσουμε λίγο την παραπάνω παράγραφο. Ααα μάλιστα. Το μυαλό μας λοιπόν είναι που κάνει την ζημιά. Για την ακρίβεια και σε επόμενα άρθρα, θα δούμε ότι συνήθως αυτός είναι ο κύριος ένοχος για την άσχημη ψυχολογική μας κατάσταση. Το μυαλό μας έχει μια κακή συνήθεια. Σκέφτεται.... σκέφτεται... σκέφτεται..... Σκέφτεται συνέχεια την ημερομηνία Χ. Τι ωραία που θα περάσουμε. Πόσο μακρυά είναι ακόμα. Πως θα αντέξω μέχρι τότε.... Την σκέφτεται όλη την διάρκεια της ημέρας, ακόμα και υποσυνείδητα την νύχτα και δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε έναν αναζωογονητικό ύπνο. ( Να σημειωθεί ότι ονειροπαγίδα δεν πιάνει. Δοκιμασμένο.)

Αφού λοιπόν καταφέραμε να απομονώσουμε τον κύριο ένοχο, τώρα πρέπει να δούμε πως θα τον πολεμήσουμε. Η καλύτερη μορφή δράσης είναι να το κάνουμε να σταματήσει να σκέφτεται, ή καλύτερα να σκέφτεται άλλα πράγματα, μιας και να το φθμώσεις τελείως είναι σχεδόν αδύνατο, για αρχή. Αυτό σε κάθε άνθρωπο γίνεται με διαφορετικό τρόπο, οπότε ο κάθε ένας θα πρέπει να βρει την καλύτερη μέθοδο που ταιριάζει στον εαυτό του. Παρακάτω θα γράψω σαν παράδειγμα τι κάνω εγώ. Ίσως κάποια από αυτά να δουλέψουν και σε άλλους.

Πρώτο πράμα που σταματάει το μυαλό να ταξιδεύει μακρυά, είναι ένα καλό video game. Κάποια παιχνίδια με πολύ όμορφη ιστορία ή με απαιτητικό game play αναγκάζουν το μυαλό να μένει προσηλωμένο εκεί. Μετά μια καλή ταινία σίγουρα βοηθάει, όπως και ένα καλό βιβλίο. Πολύ σημαντικό είναι επίσης να βγεις έξω με τους σωστούς ανθρώπους. Αυτοί θα σε κάνουν να ξεχαστείς και επίσης θα αναγκαστείς να αλλάξεις περιστάσεις βγαίνοντας λίγο έξω. Σημαντικό, μιας και όταν είσαι στον χώρο σου, το μυαλό έχει μια μανία να σκέφτεται. Βέβαια όπως είπα και πιο πάνω , ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό τρόπο να κάνει το μυαλό του να ξεχαστεί και είναι στο χέρι του να τον ανακαλύψει. Σίγουρα δεν είναι και το πιο εύκολο να ελέγξουμε αυτό το θηρίο με την δική του βούληση που ξεφλυστρά εύκολα από τον έλεγχό μας, αλλά με μεγάλη προσπάθεια σίγουρα μπορούμε να κάνουμε τα πράματα καλύτερα για εμάς. Άντε και καλά κουράγια.






17

Nicholas was....

Ωπα. Έχω blog. Το είχα ξεχάσει. Καλα , βασικα δεν το είχα ξεχάσει, απλώς δεν μου έβγαινε να γράψω, αλλά ύστερα από προτροπή από τη Νακαμα μου, εδώ είμαι και πάλι. Όντως, όντως το να γράφεις σε ένα μπλογκ είναι ένα είδος προπόνησης και εξάσκησης. Εξάλλου το ίντερνετ δεν είναι εδώ για να με καταβροχθίσει . Το ίντερνετ είναι καλό. Το ίντερνετ είναι φίλος μας. E; ναι.

Έκανα και μια μικρή αλλαγή. Πάει το playlist. Τώρα η κάθε ανάρτηση θα έχει δικιά της μουσική. Πατάτε play με δικιά σας ευθύνη .


Για πρώτη ανάρτηση ύστερα από τόσο καιρό θα βάλω ένα κειμενάκι που έχει γράψει ο Neil Gaiman. Βρίσκεται στο smoke and mirrors μαζί με άλλα διηγήματα. Το βιβλίο μου το έκανε δώρο η Αγκάθα στην γιορτή μου και με έβαλε στον μαγικό και καμιά φορά τρομακτικό κόσμο του Gaiman. Πραγματικά ο άνθρωπος γράφει πολύ όμορφα, έχει αστείρευτη φαντασία και παρουσιάζει ακόμα και το πιο απίθανο πράγμα με μια φυσικότητα που νομίζεις ότι είναι συνηθισμένο .Τι πιο φυσιολογικό , για παράδειγμα , από το να χτυπήσει την πόρτα της γιαγιάς ένας ασπρομάλλης ιππότης ο οποίος ψάχνει το άγιο δισκοπότηρο; Ακόμα και η ίδια η γιαγιά το βρήκε φυσιολογικό μιας και μετά πήγε να πλύνει τα πιάτα. Ας σταματήσω όμως την φλυαρία, και ας γράψω την ιστορία, στα Αγγλικά όμως, να μην χαθεί η μαγεία της. Παρουσίαση του Gaiman θα γίνει στο μέλλον.



Σσσσσσσ Αρχίζει.



Nicholas was....
older than sin, and his beard could grow no whiter. He wanted to die.

The dwarfish natives of the Arctic caverns did not speak his language , but conversed in their own, twittering tongue , conducted incomprehensible rituals, when they were not actually working in the factories.

Once every year they forced him , sobbing and protesting , into Endless Night . During the journey he would stand near every child in the world , leave one of the dwarves' invisible gift by its bedside. The children slept , frozen into time.

He envied Prometheus and Loki, Sisyphus and Judas. His punishment was harsher.
Ho.
Ho.
Ho.



Άντε καλο μήνα!!!!!!

God of war : ghost of Sparta (PSP)

Καθεσαι άνετος στο γραφείο σου και παίζεις kingdom hearts και σου πετάει ο άλλος ότι βγαίνει στο psp σε λίγο καιρό καινούριο God of War. Σοκ και δέος.... Και τόσο καιρό δεν έχουμε πάρει είδηση τίποτα. Ποιο Kingdom Hearts και ποιο review για batman που τερμάτισα. Αργότερα GOD OF WAR ΡΕ . 2 Νοεμβρίου το release date σύμφωνα με ign. Ποιος περιμενειιιιιιιιι.


Το Ghost of Sparta διαδραματίζεται μεταξύ του God of war 1 και 2, όταν ο Κράτος έχει σκοτώσει τον Άρη και έχει πάρει τη θέση του στο πάνθεον σαν ο θεός του πολέμου. O Κράτος ακολουθεί ένα όραμα που είδε προς την Ατλαντίδα, πεπεισμένος ότι μπορεί να το αλλάξει. Μετάφραση , πάει η Ατλαντίδα. Δεν ήταν κύμα τελικά ο Κρατος ήταν.


Αντε με το καλό να βγει να υπάρξει μεγαλύτερο review.

Commander reaper out.





http://uk.psp.ign.com/articles/112/1129918p1.html

Highschool of the Dead

Όλα ξεκινούν με τον Takashi Komuro να κάθεται στο σχολείο του και να σκέφτεται ότι η κοπέλα που αγαπάει βγαίνει με άλλον. Κάπου εκεί λοιπόν, όπως μιζέριαζε πρέπει να έκανε την σκέψη τι άλλο μπορεί να πάει πια στραβά;. Οπότε τι πιο φυσιολογικό από το να έρθει ένας περίεργος τύπος στην εξώπορτα του σχολείο και να δαγκώσει τους καθηγητές που πήγαν να τον διώξουν; Αυτή ή τόση δα δαγκωματίτσα ήταν ικανή να σκοτώσει τους καθηγητές και να τους μετατρέψει σε ζόμπι. Και έτσι η κόλαση ξεκινά.




Το άνιμε εξελίσεται στην σημερινή εποχή, όπου έχει ξεσπάσει μία πανδημία η οποία μετατρέπει τους ανθρώπους σε ζόμπι. Η διαφορά της από όλα τα άλλα κλασικά σενάρια είναι ότι έστω και μια μικρή δαγκωνιά φτάνει για να μολυνθείς. Το άνιμε επικεντρώνεται στην προσπάθεια του Τακάσι και των φίλων του να γλυτώσουν από το σχολείο και να βρουν τι έχουν απογίνει οι γονείς τους. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ καλή , και σε βάζει άριστα στο πνεύμα ενός κόσμου όπου όλοι έχουν γίνει ζόμπι και οι περισσότεροι κοιτάν το συμφέρον τους και την επιβίωσή τους. Δείχνει αρκετές φορές πως ο αγώνας για επιβίωση μπορεί να κάνει τον καλύτερο άνθρωπο κτήνος . Οι σκηνές μάχης με τα ζόμπι είναι απολαυστικές και το όμορφο soundtrack , το οποίο ταιριάζει γάντι, της κάνει ακόμα καλύτερες.

Όμως δυστυχώς την ατμόσφαιρα την χαλάει σε μερικές περιπτώσεις ένα στήθος ( να και κάτι που δεν περίμενα να πω ποτε... ). Μαζί στην ομάδα είναι και η γιατρός του σχολείου η οποία μπορώ να πω ότι έχει στήθος λίγο μεγαλύτερο από το κανονικό. Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα αν την ώρα που ήταν περικυκλωμένοι από ζόμπι και τρέχαν , εκείνα δεν ανεβοκατέβαιναν πάνω κάτω κάνοντας έναν περίεργο ήχο. Και δυστυχώς δεν είναι το μόνο.... Γενικότερα τα στήθη κινούνται με περίεργο τρόπο, οπότε αναγκαστικά το μάτι πάει εκεί. ( Dead or alive paradise σε επανάληψη ). Γενικότερα δεν έχω πρόβλημα με το fanservice , άρκεί να μην ενοχλεί αισθητικά , όπως εδώ. Γενικότερα υπάρχει έντονο το σεξουαλικό στοιχείο στο άνιμε , κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί πιστεύω.


Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι το άνιμε τελειώνει απότομα, ενώ έχει και άλλα να μας πει. Λογικό , αφού το μάνγκα βγαίνει ακόμα. Πάλι καλά που το είχα μάθει στη μέση της σειράς και για αυτό δεν είχαμε ακραίες αντιδράσεις.


Γενικότερα το άνιμε αξίζει, αν περάσουμε το γεγονός του fanservice , και σε βάζει πραγματικά στην ατμόσφαιρα της ζομποκατάστασης. Αν είχε και ένα τέλος θα είμουν υπερευχαριστημένος.




Ps.
Ο πορωμένος με τα στρατιωτικά nerd λέγεται Kohta Hirano. Ίσως για αυτό να έκανε τόσο καιρό να τελειώσει το Hellsing. Θα ήταν απασχολημένος να πολεμάει ζομπι.

Curved in stone

Ας πάμε ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι γεμάτο μύθους από χρόνια παλιά. Μύθους ξεχασμένους και φθαρμένους από τις θύελλες και το κρύο του βορά. Εκεί όπου κάποτε οι Βικινγκς οργωναν τις θάλασσες με τα πλοία τους και έπλαθαν θεοούς το ίδιο τρομερούς με αυτός. Ας πάμε λοιπόν ένα ταξίδι στον φοβερό βορά, και ας δαμάσουμε μαζί τους μύθους του.....


http://reapers-curvedinstone.blogspot.com/

analysing twilight?

Όλα ξεκίνησαν προσπαθώντας να κάνω ένα σχόλιο στο μπλογκ της imoto. Εκεί είχα έναν οιωνό





Όχι τέτοιον ρε!!!


Ενώ είχα γράψει ολόκληρο κατεβατό, όταν πήγα να πατήσω ποστ κόλλησε. Αλλά σαν έμπειρος γκαντέμης είχα κάνει copy , το κείμενο , ώστε αν γίνει κάτι τέτοιο απλώς να πατήσω paste. Σαν έμπειρος μαλάκας όμως, πάτησα ξανά copy στο κείμενο σφάλματος που μου έβγαλε, για να το στείλω στην Marsy. Οπότε πάει η δυνατότητα του paste. Οπότε πάμε για ανάρτηση twilight. Αν μου λέγαν όταν έφτιαχνα στο blog, ότι θα έκανα ποτέ τέτοια ανάρτηση, θα τους είχα δουλέψει πολύ άσχημα. Αλλά δεν βαριέσαι…. Twilight είναι. Έχω ακούσει ότι πουλάει.

Twilight. Ειτε το αγαπάς είτε το μισείς. Μέση οδός για αυτή τη σειρά δεν υπάρχει. Δεν έχω ακούσει κάποιον να λέει ενταξει μωρέ τρώγεται, αλλά δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο. Είτε το κράζεις είτε το λατρεύεις. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Ας δουμε παρακάτω, εξηγώντας περισσότερο την οπτική αυτών που το μισούν. Η οπτική αυτών που το αγαπάνε είναι πολύ απλή και δεν χρειάζεται πολύ ανάλυση.

Ας πιάσουμε για αρχή το κύριο θεμα του twilight



OXI TO LOVE STORY!!!!
Τα βαμπιρια εννοώ .

Λοιπόν. Για να δούμε, πως παρουσιάζονται σαν εμφάνιση και ιδιότητες.
Λοιπόν τα βαμπιρ είναι πανέμορφα, και λόγο εμφάνισης , τρόπου ομιλίας και αρωματος που αναδύουν προσελκύουν πολύ τους ανθρώπους. Αρα προς αυτή την πλευρά δεν έχουν και πολύ διαφορά από τα βικτωριανά βαμπιρ. Σαν ιδιότητες. Κινούνται με αστραπιαία ταχύτητα , έχουν πολύ καλή όσφρηση , ικανή να εντοπίσει το θύμα του σε μεγάλες αποστάσεις, κτηνώδη δύναμη, ικανή να σταματήσει ένα αυτοκίνητο και είναι σκληρά σαν πέτρα, με αποτέλεσμα να μπορουν να το διαπεράσουν ελάχιστα πράματα. Δεν είναι κακό θα έλεγα. Ούτε πολύ μακρύα από τον μύθο τον βαμπιρ. Α ναι. Όντως λαμπυρίζουν στον ήλιο. Οκ . μπορώ να το προσπεράσω αυτό, αφού βέβαια το κράξω αρκετα. Χουχου. Αλλά μπορώ όπως είπα να το προσπεράσω. Δεν είναι λογικό να καταστραφεί όλόκληρη ταινία από ένα λαμπύρισμα. Εξάλου αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι και αυτό ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Μπορούν να κινούνται άνετα και την ημέρα.
-Γρήγορα Μαίρη. Να βγούμε στο φως του ήλιου. Εκεί δεν μπορεί να μας πιάσει.
-Ιωσήφ κοιτα!!!!!!
-ααααααα τα ματια μου με στραβώνειιιιιιι
- Ηρθε η ώρα να γίνεται πλάσματα της νύχτας;;;; ( χιχι)



Α ναι έχουν και δηλητήριο.





ΟΧΙ ΑΥΤΑ!!!!
ΤΟ ΒΑΜΠΙΡ ΕΧΕΙ. ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!
Οκ ναι. Ιεροσυλία, αλλά προσπαθώ να είμαι καλός αυτή την εποχή. Ενας blood knight … εεεε PALADIN ήθελα να πω πρέπει να είναι καλός και να έχει κατανόηση. Οκ . Δύναμη και το δηλητήριο; Μία δαγκωνια σου μόοοονο φτάνει , βαμπιρελα να με κααανει.

Χμ. Σαν εμφάνιση και ιδιότητες δεν με χαλάνε να πω την αλήθεια. Ας δούμε συμπεριφορά. Μολις μυρίσουν αίμα δύσκολα συγκρατούνται, όχι ότι το κάνουν κιόλας. Ο άλλος στο 1 είχε βαλθεί να την φάει την Μπέλλα. Και στην ανταρκτική να πήγαινε θα την ακολουθούσε. Καλά οι Βολτούρι ολόκληρα τσιμπούσια κάνουν. Γενικώς δλδ μολις βρουν φαι – άνθρωπο, βαστάτε τούρκοι τα αλογα. Τι; Πως δεν είναι έτσι τα βαμπιρ; Χορτοφάγα; Χα . νομίζεις. Μόνο οι Καλεν είναι έτσι. Πρόκειται για το άσπρο πρόβατο της οικογένειας των βαμπιρ. Δεν φταίω εγώ αν η συγγραφέας επικεντρώνεται στους κάλλεν. Όλα τα άλλα βαμπιρ του κόσμου τρώνε ανθρώπους. Τώρα αν υπάρχει μια ελάχιστη πλειοψηφία που τρώει πρόβατα είναι άλλο θέμα.

Μαλιστα. Τα βαμπιρ τα βρίσκω υποφερτά. Αρα γιατί υπάρχει το μίσος για την ταινία; Για να δούμε υπόθεση. Κοπέλα ερωτεύεται αστραφτερο βάμπιρο ( με όλη τη σημασία της λέξης) και θέλει να ζήσει μαζί του για πάντα. Ενταξει δεν είναι το πρώτο love story που έχει και βαμπιρ. Γιατί λοιπόν μερικοί το κράζουν τόσο; Απλο. Είναι ο τρόπος που γίνεται. Η μπέλα έχει γίνει κάτι σαν πρεζάκι και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον έρωτα της ζωής της. Ενταξει κοπελιά. Και εμείς ερωτευτίκαμε. Αλλά όπως και να το κάνεις όταν κάποιος σε αφήσει για πολλούς μήνες δεν είναι δυνατόν να σταματήσεις να ζεις και να κάθεσαι μόνο σε ένα παράθυρο περιμένοντας τον να γυρίσει. Ωραίο μήνυμα . Μπράβο. Αν δεν σου βγει ο έρωτας της ζωής σου, κάτσε και πέθανε. Δεν πρόκειται να ερωτευτείς ποτέ ξανά. Για να μην αναλύσουμε και αυτό το γεγονός. Φεύγεις από την πόλη γιατι πιστεύεις ότι είσαι επικύνδινος για την Μπέλλα, αλλά έχεις ανοίξει βεντέτα με άλλα βαμπιρ. Ωραία. Όταν θα έρθουν να πάρουν εκδίκηση και δεν σε βρουν μάντεψε ποιος θα την πληρώσει;; Οκ γενικώς όμως δεν μπορώ να πω ότι είναι για τα σκουπίδια η υπόθεση. Ίσως και λίγο πρωτότυπή; Δλδ θα μπορούσε να περάσει και απλώς αδιάφορη η σειρά από άτομα που λατρεύουν τα άλλα βαμπιρ, όπως τόσες και τόσες. Τι την κάνει λοιπόν μισητή;
Αυτό που πιστεύω ότι ενοχλεί τόσο, είναι η μεγάλη δημοτικότητα που έχει πάρει η ταινία. Υπάρχει πολύ λατρεία από πολλούς ( μην πω καλύτερα πολλές , γιατί αν εξαιρέσουμε εμένα, δεν ξέρω άλλον που μπορεί να την δει ευχάριστα ) , Το θέμα είναι , από ότι έχω δει ότι δεν επικεντρώνονται στην ταινία , αλλά στον Edward ή ton jake. Υπάρχουν και οι λίγοι και εκλεκτοί που επικεντρώνονται στην Alice. Γκουχου. Το ότι θεοποιούν τον έντουάρντο σαν το απόλυτο αρσενικο και βάζοντας σαν εικόνα του τυπικού βαμπιρ τον έντουαρντ , είναι αυτό που κάνει την ταινία μισητή σε όσους έχουν ασχοληθεί αρκετά με την μυθολογία των βαμπιρ. Πιστεύω ότι αν δεν υπήρχε όλη αυτή η μανία με το twilight , δεν θα υπήρχε και το μίσος. Θα ήταν απλώς μία ταινία με βαμπιρ που απλώς θα περνούσε αδιάφορη από αυτούς που έχουν ασχοληθεί αρκετά με το θέμα.

Όσο για μένα , είναι μια ταινία που βλέπω ευχάριστα. Απλώς αν είχε επικεντρωθεί λίγο περισσότερο σε άλλα πράματα, πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε πολύ μεγαλύτερη απήχηση και σε άλλες μερίδες του πληθυσμού. Όπως μεγαλύτερες ηλικίες και αρσενικά. Σίγουρα δεν την θεωρώ την υπέρτατη ταινία , αλλά δεν τν θεωρώ και για τα μπάζα τελείως. Εξάλου, πάντα ωραία περνάω στο σινεμα όταν την βλέπω. Οι γύρω μου βέβαια όχι και τόσο.

Καταταγείτε μας λέγαν.....


Πάω να κλειστώ στο Normandy τώρα. Φοβούμαι εξεργέρσεις.
Που διάολο είναι και ο Ραμσης. Ποτέ δεν είναι εδώ όταν τον χρειάζομαι.

Hier komm die sonne

Ενθυμούμαι..... Πριν δύο χρόνια είχε βγει φήμη ότι θα έρθουν οι Rammstein Ελλάδα. Οι φανς την δεχτήκαμε την φήμη με σκεπτικισμό. Δεν ακούν και τόσοι rammstein στην Ελλάδα είχαμε πει. Και όπως το περιμέναμε δεν ήρθαν τότε. Καινούριο cd φέτος, όπως και φήμες ότι θα έρθουν... ΤΙ ΕΝΟΟΕΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ;;;;;; ΓΑΜΩ!!!!! ΕΠΟΣ !!!!!! ΘΑ ΠΑΩ ΡΕ!!! ΚΑΙ ΕΣΥ ;; ΓΑΜΩ ! ΠΑΜΕ ΡΕ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ .



/Metal mode off

Γκουχ γκουχ.

Ξεκινάμε λοιπόν να πάμε. Παρκάρουμε και γρήγορα αυτή τη φορά. Αμέ. Δεν περάσαμε την έξοδο αυτή τη φόρα, και περιμέναμε τον άλλο να βγάλει εισιτήριο , ( ιερόσυλος, αποφάσισε τελευταία στιγμή. Θα δεις.... ), εγώ σε αναμμένα κάρβουνα γιατί ήθελα να πάω προς merchandise να δω μήπως έχει το σήμα τους να το πάρω. Δεν το είχε , αλλά είχε μια μπλούζα ΓΑΜΩ!!!! , αντικειμενικά κιόλας, οι περισσότεροι αυτή πέρναν. Καθώς λοιπόν περιμέναμε να πάρουμε μπυρακι και hot dog ( ε τι; γίνεται Γερμανικό συγκρότημα χωρίς μπυράκι και λουκάνικο γίνεται; ) , ξεκίνησε το Support , το οποίο ήταν πολύ καλό!!!!. Combichrist βαράγαν τρελά και έβαζαν τον κόσμο μέσα στο κέφι!!!!



Ναι οκ. Δεν είναι metal. ΑΛΛΑ ΤΑ ΣΠΑΕΙ !!!!!

όταν λοιπόν τέλειωσαν αρχίσαμε να περιμένουμε με ανυπομονησία τους Rammstein να βγουν, γιατί ως γνωστών

όταν οι σκιές πυκνώνουν
οι σκορπιοί δυναμώνουν
και οι μεταλάδες θυμώνουν


Τα φώτα λοιπόν πέσαν και ξεκίνησε το έπος.......

Η συναυλία ήταν απλώς απερίγραπτη!!! ( αν και ομολογώ με χάλαγε σε κάποια σημεία λίγο ο ήχος αλλά υγεία ). Οι rammstein βγάζουν απίστευτη ενέργεια πάνω στη σκηνή και κάνουν και απίστευτο show. Φωτιές ξεπηδούσαν από τη σκηνή, κάποιες κατάληγαν πάνω στο μίζερο – Flake ( ε τι ; μισή μερίδα είναι.... μου φέρνει... ), πυροτεχνήματα έφευγαν πάνω στη σκηνή, πάνω στο μίζερο ξανά, και οι Rammstein τα έδιναν όλα για όλα. Μερικά highlights

 Ο μίζερος καταρχάς περπατούσε όλη την ώρα της συναυλίας. Του έχουν βάλει έναν διάδρομο οπότε μπορεί να παίζει keyboards και να περπατάει ταυτόχρονα. Για αυτό πρέπει να διατηρεί την σιλουέτα του. Ρίχνει ΤΑ χιλιόμετρα σε κάθε συναυλία. Όχι για να το βλέπουμε μερικοί μερικοί. Αυτός και συναυλία κάνει και γυμνάζεται. Εμείς αμέσως. Άσκηση αχ δεν προλαβαίνω... ( μου το πρότειναν να κάνω το ίδιο πράμα , μόνο με την διαφορά να το φορτώσω στο ποδήλατο. Δεν πάιζει. Θα βρει σε κάνα δέντρο )

 Ο μίζερος είχε την φαεινή ιδέα να ρίξει κλοτσιά στον Lindemann , και ως γνωστός ευγενικούλης αυτός, τον πέταξε σε μια μπανιέρα κα του πέταγε φωτιές. Βγήκε λοιπόν ο μίζερος μετά από τη μπανιέρα ψιλοζαλισμένος και μόλις πήγε να ακουμπήσει τα Keyboards ΜΠΑΜ. Φεύγουν δύο φωτιές. Όταν εξαφανίστηκαν οι φωτιές ο μίζερος είχε κολλήσει και περπάταγε.

 Φεύγουν μερικά πυροτεχνήματα από την σκηνή προς τον πύργο και από τον πύργο δύο ρουκέτες προς την σκηνή. Η μία σκάει στην σκηνή και η άλλη πάει καρφί στον μίζερο.

 Υπήρχαν περιπτώσεις όπου φυσούσαν φωτιές. Σε μία άλλη είχε ο άλλος ένα φλογοβόλο και έριχνε γύρω γύρω με ένα τελείως άνετο ύφος. Μαντέψτε ποιος την πλήρωσε. ΧΑ όχι ο μίζερος. Πέρασε από δίπλα ένας άσχετος φαινομενικά και του έριξε μία και πήρε φωτιά.

 Στο pussy ο Lindemann βγαίνει με μία τεράστια πουτσάκλα – κανόνι και έριχνε αφρό στον κόσμο!!


 στο encore έπαιξαν το Haifisch ( καρχαρίας στα Γερμανικά ), όπου ο μίζερος πήρε μία φουσκωτή βάρκα και έκανε με αυτή crowd surfing στο κοινό. ( πως δεν ναυάγησε απορία το έχω.).



Ήξερες ότι....

Ένας φίλος μου, μου είπε ότι έχει δει σε συνέντευξη ότι, παρά τα φαινόμενα , στους Rammstein δεν αρέσει να τους κοιτάει το κοινό. Οπότε το mini show που κάνει ο μίζερος στο τέλος κάθε τραγουδιού τους βοηθάει να πάρουν μία ανάσα μέχρι να πάνε στο επόμενο.



Report for debriefing

Η καλύτερη συναυλία της χρονιάς για μένα, και ίσως από τις καλύτερες που έχω πάει. Τα μελανά σημεία ήταν ότι κάποιες φορές ο ήχος δεν ήταν τόσο καλός και η μικρή διάρκεια του show. Ήταν λίγο λιγότερο από μιάμιση ώρα. Θα το ευχαριστιόμουν πολύ καλύτερα με δυο τρία τραγουδάκια ακόμα. Επίσης το κοινό ήταν κάπως χαλαρό θα έλεγα. Οκ δεκτό να μην γνωρίζεις τους στοίχους, Γερμανικά είναι εξάλλου, αλλά δεν υπήρχε το κοπάνημα που περιμένεις σε μια συναυλία. Εγώ πάντως θέλω πολύ να τους ξαναδώ , μέχρι και εξωτερικό είμαι ικανός να πάω!!!!!

setlist από http://rocking.gr/article7756.php

Rammlied
B*******
Waidmanns Heil
Keine Lust
Feuer Frei
Wiener Blut
Frühling In Paris
Ich Tu Dir Weh
Du Riechst So Gut
Benzin
Links 2,3,4
Du Hast
Pussy
-----------------
Sonne
Haifisch
Ich Will



Commader Reaperius out