...ηρθε το γραμμα για να κανω την θητεία μου...

Ύστερα λοιπόν από μία ατέλειωτη νύχτα στην οποία οι μόνες σκέψεις που κυριαρχούσαν στο μυαλό μου ήταν : μα γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ, αφού είμαι κομμάτια και ωχ πονοκεφαλοοοος,ηρθε και η ώρα να ξυπνήσουμε. Το παράδοξο είναι ότι δεν θυμάμαι πως μας ξύπνησαν/ Βρε λες να κοιμήθηκα λίγο και να μην το ξέρω; Το θέμα είναι ότι αν και με λιγοστό ύπνο, όταν ξύπνησα δεν νύσταζα καθόλου. Πάλι έπαιζε ρόλο ότι βρισκόμασταν σε ένα ξένο τελείως περιβάλλον , ίσως και εχθρικό από την σκοπιά μας. Οπότε δεν υπήρχε χρόνος για νύστες. Εκεί τιθόταν θέμα επιβίωσης.

Το καλό ήταν ότι ο συναγερμός της επιβίωσης από την πρώτη κιόλας μέρα άρχισε να χτυπάει όλο και πιο ήρεμα έως ότου σίγησε τελείως. Από το πρώτο κιόλας πρωί οι αξιωματικοί μας , ήταν όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και όχι όπως παρουσιαζόταν στις παλιές ταινίες και στις ιστορίες. Ήταν αυστηροί σε σημεία που χρειαζόταν πειθαρχεία , γιατί  οπως και να το κάνουμε όπου και να αφήσεις 200 μαντράχαλους ανεξέλεγκτους θα τα κάνουν όλα κολυμπιθρόξυλο, είτε βρίσκονται στρατό είτε όχι, αλλά πάνω από όλα ήταν άνθρωποι και μας έδειξαν ότι έχουν κατανόηση πάνω σε αρκετά θέματα. Ακολουθούν δύο παραδείγματα:

-  πάνω στην  βραδυνή αναφορά ένα παιδί ζητάει το λόγο και λέει αν γίνεται να πάει να φάει κάτι γιατί δεν πρόλαβε. όταν η ανθυπολοχαγός τον ρώτησε γιατί δεν έφαγε της είπε ότι δεν πρόλαβε γιατί έβλεπε την μπάλα. Τον κράζει αρκετή ώρα που αντί να φάει πήγε και είδε μπάλα και έμεινε νυστικός, όμως μετά λέει σε αυτόν που είχε το κψμ ( κυλικείο ) να το ανοίξει για να του δώσει κάτι να φάει. Χαλαρά θα μπορούσε να τον είχε αφήσει νυστικό μιας και η ώρα ήταν περασμένη και ούτε στο εστιατόριο υπήρχε φαγητό αλλά και το κψμ ήταν κλειστό.

- Ενώ όλοι κουβαλούσα τραπέζια, εγώ λόγο κοίλης κουβαλούσα καρέκλες, Μία μία μάλιστα για να μην σηκώσω πολύ βάρος. Ενώ λοιπόν είχαν κράξει άσχημα άλλους που κάναν το ίδιο γυρίζει από μόνος του ο αξιωματικός και μου λέει εσύ δεν πιάνεσαι. Συνέχισε με τις καρέκλες γιατί ξέρω ότι έχεις πρόβλημα. Οκ εκεί έμεινα λίγο. Έιχαν δει σε όλους τον φάκελο μας και ήξεραν ποιος έχει πρόβλημα και ποιος όχι. 

όποτε βλέπουμε ότι οι αξιωματικοί συνήθως είναι οκ. Συνήθως γιατί πάντα θα υπάρξουν και μερικοί άκυροι, αλλά αυτό δεν συμβαίνει παντού; είτε αυτοί είναι καθηγητές, είτε δάσκαλοι είτε συμμαθητές Οπότε πάμε στο επόμενο πρόβλημα.

Φαγητο.

μμμμ τώρα μάλιστα. Το είδαμε και αυτό . Εγώ να τρώω σουβλάκια 11 το πρωί για μεσημέρι... Αλλά ας τα πάρω από την αρχή. Πως δουλεύει αρχικά το φαγητο. Τρώς μόλις ξυπνήσεις πρωινο, μετά ξανά στις 11 περίπου σου φέρνουν πρόγευμα το οποίο συνήθως είναι κρουασάν ή κάτι τυροπυροειδές. Ύστερα 1:30 ή γύρω στις 2 ( αμ δεν θυμάμαι στο κέντρο πότε ακριβώς , περασε καιρός ) τρως μεσημεριανό. Το βραδινό σερβίρεται γύρω στις 7:30. Ωραία.... πάμε στο τρίτο και τέταρτο σκέλος που ήταν το πρόβλημα. Ειδικά το τέταρτο. Πες οκ 1:30 συνήθισα να τρώω για μεσημέρι. Αλλά 7:30 για βράδυ;;;;; Μα τι κουλό είναι πάλι αυτό;;;    ; Εγώ μετά βίας έτρωγα στις 10 και το θεωρούσα νωρίς. ( αυτό να σημειωθεί ότι το κατάφερα να το κάνω ύστερα από ατελείωτο κράξιμο από την κολητούλα μου. ) . Η πλάκα είναι ότι μέσα στην πρώτη βδομάδα είχα συνηθίσει κιόλας να πεινάω από τις 7:30. Το κακό ήταν ότι ξαναπεινούσα και στις 11 το πολύ. Αλλά no problem no stress. Σιγά μην κρατήσεις εμένα μακρύα από το φαι. Είχα γεμίσει την ντουλάπα μου από φαγώσιμα που έπαιρνα από το κψμ κατά την διάρκεια της ημέρας. Είχα γίνει κάτι σαν τα μυρμήγκια δλδ, αποθήκευα σοκολάτες , κρουασαν , νερά για τις δύσκολες ώρες τις νύχτας. Την επόμενη μέρα το ίδιο παλι. ( ναι, την άδειαζα την ντουλάπα το βράδυ.... ) Παραδόξως το φαγητό μας τρωγόταν, εξαιρείται το godzilla ( κονσέρβα swan ψημένη στο φούρνο, που αν δεν την έψηναν παίζει να ήταν πιο …. βρώσιμη; ) .Εδώ έρχεται και το θέμα σουβλάκια που είπα πριν. Είχαμε μέρος όπου έψηναν σουβλάκια και τηγανητές πατάτες με πολύ μικρό αντίτιμο. Το κακό ήταν ότι πήγαινε εκεί το μισό κέντρο για να φάει, οπότε αν δεν προλάβαινες απο αρχη να φας, μετά δεεεε.....

πάει και το θέμα φαγητού. Πάμε στο θέμα υγιεινής Το οποίο λέω καλύτερα να το αφήσουμε . Τουαλέτες τούρκικες. ποτέ δεν τις συνήθισα . Λουτρά όχι και το καλύτερο πράμα. Τουλάχιστον οι θάλαμοι ήταν καθαροί και οι υπόλοιποι χώροι. Αυτό έλλειπε, εμείς τους καθαρίζαμε. neeext

Ζήτημα παρέας. Αυτό είναι και το καλύτερο!!! όλοι μπήκαμε την ίδια μέρα και ψαχνόμασταν όπως είπα σε προηγούμενη ανάρτηση, πράγμα που μας έφερε κοντά. Από την πρώτη κιόλας μέρα αρχίσανε οι καφρίλες και τα γέλια . Πραγματικά τόσο γέλιο δεν είχα ρίξει ούτε στην 5ήμερη. Ακόμα και το βράδυ που ήμασταν κουρασμένοι από την μέρα ρίχναμε τρελό γέλιο. Βέβαια δεν λείπει κάποια άτομα να μην είναι ότι καλύτερο, αλλά και αυτό δεν συμβαίνει παντού; Απλώς τους αποφεύγεις αυτούς και μένεις με την παρέα σου .

Πωπω. Έπος ήταν δλδ. Καλά περάσαμε να ξαναπάμε.

εεεεε όχι ακριβώς. Και θα το αναλύσω αμέσως αυτό. Μπορεί οι συνθήκες να είναι πλέον πολύ καλύτερες από ότι ήταν παλιά , να είναι πολύ λιγότερος χρόνος στο κέντρο εκπαίδευσης. Αλλά το βασικό γεγονός μένει το ίδιο. Επί περίπου 20 μέρες είσαι κλεισμένος σε ένα μέρος χωρίς να μπορείς να αλλάξεις παραστάσεις και να δεις τον έξω κόσμο. Αυτό φαίνεται πολύ, ύστερα από την πρώτη βδομάδα που με τους “εξω” το μόνο νέο που έχεις να τους πεις είναι τι φαΐ έφαγες και αν έκανες καμιά άσκηση στο στρατό. Επίσης το γεγονός ότι αναγκάζεσαι να βλέπεις το ίδιο περιβάλλον όλη την ώρα και τα ίδια άτομα, σε κάνει να ψιλοτρελαινεσαι λίγο. Προς το τέλος όλων τα νεύρα ήταν πολύ τεντωμένα και κάποιοι καυγάδιζαν για ψίλου πήδημα. Έτσι όσο καλά και αν περάσαμε στην αρχή και όσο καλές και αν ήταν οι συνθήκες όλοι φτάσαμε στο σημείο να περιμένουμε με αγωνία την μέρα της ορκωμοσίας Όχι για την τελετή, αλλά για την άδεια της ορκωμοσίας . Επιτέλους θα μπορούσαμε να αλλάξουμε παραστάσεις και να δούμε τα άτομα που μας είχαν λείψει περισσότερο αυτές τις 3 βδομάδες. Γιατί κακά τα ψέματα. Το τηλέφωνο μόνο δεν φτάνει, όσο συχνό και αν είναι. 

Πέρασε λοιπόν υποφερτά η πρώτη περίοδος της στρατιωτικής θητείας του private reaper. Οι λεπτομέρειές μεταξύ της πρώτης μέρας και της άδειας ορκωμοσίας δεν χρειάζονται.  Είναι βαρετά εξάλλου και σε κάθε κέντρο εκπαίδευσης είναι διαφορετικά. Αυτό που κρατάμε όμως είναι ότι τα πράματα σίγουρα δεν είναι όπως παλιά. Πλέον είναι πολύ καλύτερα . Τώρα στο επόμενο επεισόδιο της ιστορίας μας θα μάθουμε πως είναι τα πράματα σε αυτό το τρομακτικό μέρος που λέγεται μονάδα. οι περισσότεροι το περιμένουν με ανυπομονησία μιας και λένε ότι εκεί πλέον είναι καλύτερα μιας και βλέπεις και τον έξω κόσμο. όμως επίσης λένε ότι στην μονάδα ξεκινάει ο στρατός. Εκεί είναι πιο σφιχτά τα πράματα και θέλει και πολύ προσοχή γιατί πέφτουν καμπάνες και δεν εννοώ από καμπαναριό Είναι όντως έτσι τα πράματα. θα το μάθουμε σύντομα...

( τι;;;; σύντομα. Αφού δεν άργησα τόσο να βγάλω την συνέχεια )

... πάνω στην αφασία μου

….. Τελικά, αν και το καταραμένο ρολόι έδειχνε να τρέχει πιο γρήγορα από το αυτοκίνητο, καταφέραμε να φτάσουμε στην πύλη του στρατοπέδου μία και δέκα. Δέκα λεπτά δλδ καθυστερημένοι από την ώρα που μπορούσες να μπεις . Καλή αρχή για την “στρατιωτική ακρίβεια “, και για μένα και για τους άλλους δέκα που περιμένανε να μπουν. Ε βέβαια... Έλληνες είμαστε. Σιγα μην ερχόμασταν όλοι στην ώρα μας. Με το που περάσαμε την πύλη λοιπόν, μας οδήγησαν στο κτήριο υποδοχής. Οδήγησαν .. μην φανταστείτε οδήγησαν … μας είπαν μπείτε στο κτήριο απέναντι, μόνο που δεν μπορούσαμε να βρούμε την πόρτα μιας και η κεντρική ήταν κλειδωμένη και έπρεπε να μπεις από την πλαϊνή. Ευτυχώς είχε κόσμο που περίμενε και ακολουθήσαμε την ουρά προς τα πίσω . Μέσα δώσαμε το όνομα μας σε μία κοπέλα που μας πρόσφερε και χυμό. Ώπα φρένο!!! κοπέλα .. δωρεάν χυμός. ε, όποιος δεν κατάλαβε ότι τώρα τον καλοπιάνουν είναι λίγο … θύμα.

‘Μπορω να δω το κινητό σου;’ Με ρωτάει η κοπέλα.
Βγάζω το καταπληκτικό και πανάκριβο κινητό μου και της το δείχνω.
‘ μήπως έχει κάμερα;’ με ξαναρωτάει
‘όχι,’της απαντάω εγώ’ αλλά έχει έναν φακό για να βάζω υπ...’
‘ πολύ καλά , πέρνα στο παλικάρι για να σου ψάξει τα πράματα. ‘

Καθώς λοιπόν πηγαίνω στο παλικάρι, ακούω πίσω μου τον διάλογο με το παιδί που βρισκόταν πίσω από μένα.

‘ μπορώ να δω το κινητό σου;
‘ ναι βέβαια.’
‘α, αυτό έχει κάμερα. Δεν μπορείς να το πάρεις μέσα . Είτε θα σου σπάσουμε την κάμερα είτε θα το παραδόσεις’
‘ μα μα είναι iphone’
‘ δεν γίνεται αλλιώς. Μπορείς να το δώσεις στους γονείς σου στην πύλη , ή να σπάσεις την κάμερα , ή να μας το δώσεις’
‘ μα μα οι γονείς μου φύγαν’


‘έχεις τίποτα αιχμηρό όπως σουγιά λέω;’ Ακούω και εγώ μια φωνή να μου λέει.
‘ ωχ. οχι όχι . Sorry είμουν κάπου αλλού. ‘ απαντάω στο παλικάρι που έπρεπε να ψάξει τα πράματα μου. Χα σιγά μην είχα σουγιά. Είχα έρθει προετοιμασμένος και δεν πήρα.
‘ψαλιδάκι νυχιών έχεις; ‘ με ξαναρωτάει
‘ όχι μόνο νυχοκόπτη’ ( και σε αυτό προετοιμασμένος )
‘ μήπως έχεις κάτι άλλο όπως βελόνες;’
‘ εεε βελόνες έχω ‘
‘ πρέπει να τις πάρω. ‘
οκ το παραδέχομαι. Για αυτό δεν είμουν προετοιμασμένος.
‘ να σε ρωτήσω κάτι ; του λέω και πριν τον αφήσω να μου πει όχι του ξαναλέω ‘ γιατί τα παίρνετε όλα αυτά;’
‘ για να εμποδίσουμε κανέναν στο να αυτοκτονήσει η να σκοτώσει κάποιον’ ( δασκαλεμένος δεν μπορω να πω)

Και φεύγω λοιπόν απο εκεί με την εξής απορία να τριγυρίζει στο μυαλό μου. Αν ήθελα να αυτοκτονήσω ή να σκοτώσω κάποιον γιατί να χρησιμοποιούσα το ψαλιδάκι των νυχιών η τις βελόνες από την στιγμή που έχω ολόκληρη αρματωσιά από ξυραφάκια για να ξυρίζομαι;;;;
Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να παρασκoτίσω το μυαλό μου με αυτά, γιατί λίγο μετά μας φώναξαν για να μας ανεβάσουν προς την μονάδα μας.

Αφού μας μάζεψαν έξω, αρχίσαμε να ανηφορίζομε για το καινούριο μας σπίτι, έστω για τον υπόλοιπο μήνα έχοντας για επικεφαλή έναν παλιό φαντάρο που υπηρετούσε στην Θήβα. Το πρώτο πράμα που μας ρώτησε αυτός, ήταν αν υπάρχει κάνα τσιγαράκι και το δεύτερο που μας είπε είναι μην είστε έτσι βρε. Για φαγητό σας πάω . ( τσιγάρο και φαγητό... αργότερα έμαθα ότι αυτός είναι ένας πολύ τυπικός διάλογος μεταξύ φαντάρων ). Προφανώς το φαγητό σχεδόν κανείς δεν το άγγιξε μιας και σε όλους μας είχε κοπεί η όρεξη. Τώρα η ανηφόρα έφταιγε; Το γεγονός ότι βρισκόμασταν πλέον στο στρατό; Μάλλον θα πόνταρα στο δεύτερο εγώ.


Μετά το φαί, μιας και είχαμε πάρει δυνάμεις ; τρομάρα μας... περάσαμε μία πολύ κοπιάστικη διαδικασία η οποία περιλάμβανε διάφορα πράματα. Εγγραφή στα αρχεία του στρατού, ( όπου οι γραφείς πρέπει να κάναν κόντρα για το ποιος θα πετύχει το ύψος του άλλου , μιας και το βάζαν με το μάτι. Εκει εμείς είχαμε ρίξει τρελό γέλιο, άνθρωπος που περνούσε κάποιον μισό κεφάλι, στο χαρτί ήταν 20 εκατοστά πιο κοντός από τον άλλο. Συνέντευξη από τον διοικητή του στρατοπέδου. Πλάκα είχε . Ακολουθεί στο περίπου ο διάλογος

- Καλησπέρα πως τα πας;
- καλά
- ααα ωραία. Με τους γονείς καλά;
- καλά και με αυτούς
- έχεις σπουδάσει παιδί μου;
- μάλιστα , ηλεκτρονικός στο τει Αθήνας ( Πειραιά ήμουν αλλά εκείνη την ώρα... )

Εξετάσεις γιατρού και εμβόλια. ( Ξεχάστε την κλασική βλακεία ότι πάει ο ένας πίσω από τον άλλο όπως τον γέννησε η μάνα του και ο γιατρός τον εξετάζει, εκτός πια αν ο άλλος γεννήθηκε με μπουφάν και τζιν , οπότε πάω πάσο. Εσύ εκεί κάτω που χαίρεσαι να ξέρεις ότι η εξέταση έγινε, απλώς πίσω από παραβάν και από γυναίκα μάλιστα. Μετά τους γιατρούς και τα εμβόλια, τα οποία δεν έκανα ( το βάζουμε στην μνήμη αυτό ) ήρθε η ώρα για τον ψυχολόγο.

Πριν συναντήσουμε αυτόν τον κύριο μας έβαλαν πρώτα να συμπληρώσουμε κάποια έντυπα , τα οποία περιλαμβάναν και ερωτήσεις όπως:

Κάνεις σεξ;
χρησιμοποιείς προφυλακτικό;
έχεις κοπέλα ;
παίρνεις ναρκωτικά;
Πιστεύεις στο θεό;

Τα πρώτα δύο άντε να πω ότι τα ρωτάνε για σιγουριά για το aids , λες και ο άλλος θα πεί ότι κάνει χωρίς προφύλαξη. Το τρίτο άντε να πω για να δει αν τα πάτε καλά και πως είστε τώρα που μπήκες. Τώρα το γεγονός ότι κάποιος παίρνει ναρκωτικά είμαι σίγουρος ότι θα το δήλωνε στο πρώτο χαρτί που θα έβρισκε. NOT. το τελευταίο με προβληματίζει λίγο . δλδ αν γράψεις όχι τι στο καλό θα σου συμβεί; Υποτίθεται ότι οι αλλόθρησκοι και οι άθεοι ορκίζονται διαφορετικά από τους υπόλοιπους, αλλά …..

Ο ψυχολόγος τελικά αποδείχτηκε παλικάρι στην ηλικία μας. όπου ακολουθεί άλλος ένας όμορφος διάλογος

- Πως πάει καλά;
- Καλά
- Με την οικογένεια καλά; ( καπου το εχω ξανακούσει αυτό fast forward please. )
…......................
- άγχος έχεις;
- Όχι καλά είμαι. όταν πέρασα την πύλη μου πέρασε
- mp3 έφερες;
- …. εεεε ναι;
- Μπράβο. Θα σκυλοβαρεθείς αλλιώς .Θα τα ξύνετε όλη την μέρα.



Αφού ας γδύσαν,ήρθε και η ώρα να μας ντύσουν και μας οδήγησαν στον λαβύρινθο του Μινώταυρου, εε εννοώ στην αποθήκη, όπου μας δώσανε την ενδυμασία μας. Μπλουζάκια παραλλαγής, καπέλο, μπερέ, παντελόνια, χιτώνιο , τζάκετ και 2 ζευγάρια αρβύλες. Όλα αυτά τα τοποθετήσαμε στο λουκάνικο - σάκο ιματισμού , το οποίο είχε γίνει αρκετά βαρύ πλέον και βγήκαμε έξω στο νυχτερινό κρύο για να πάμε στους θαλάμους μας και να ξεκουραστούμε Ναι αμέ.... πως το θες; Έξω μας περίμενε ένας αξιωματικός ο οποίος μας πληροφόρησε ότι ήρθε η ώρα να πάμε στο φωτογράφο για να βγάλουμε φωτογραφία ταυτότητας, που για κακή μας τύχη πρέπει να φοράμε από μέσα το μπλουζάκι παραλλαγής. Γιατί κακή τύχη; Για δείτε παραπάνω που βρίσκονται τα μπλουζάκια στο λουκάνικο, και για όποιον δεν γνωρίζει, για να βγάλεις κάτι από το λουκάνικο πρέπει να βγάλεις ότι βρίσκεται από πάνω του πρώτα. Ευτυχώς μέσα στο πίσα σκοτάδι ήμουν ο μόνος που είχε φακό ( εκτός αυτόν του κινητού) και έτσι κάπως τα καταφέραμε. Εκεί ήταν που γνώρισα και τον απο πάνω μου. ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΤΑΝ ΣΤΟ ΠΑΝΩ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΕΝΝΟΩ. ΕΛΕΟΣ ΕΙΣΤΕ!!!!

Ύστερα από το photoshooting ( αμέ πήρα και μερικές αναμνηστικές , ασχέτως που βγήκα σαν κουκουβάγια στη μία και σαν τον Ζεν πρεμιέ στην άλλη) , πήραμε το δρόμο για το θάλαμο. Εκεί κάπου τα παίξαμε όλοι μιας και όπως είπα τα λουκάνικα είχαν γίνει βαριά και είμασταν και πολύ κουρασμένοι από όλη την μέρα. Παρά την κούραση βέβαια κανείς σχεδόν δεν κατάφερε να κοιμηθεί ,εκτός από μία μπουλντόζα που ακουγόταν

Έτσι λοιπόν πέρασε η πρώτη μέρα στο στρατό και ήρθε η επόμενη όπου....
Α όχι. Αυτό στην επόμενη ανάρτηση. Εκεί θα μάθουμε πως πέρασε τελικά ο στρατιώτης reaper στο κέντρο εκπαίδευσης πυροβολικού. Ήταν όντως το ίδιο κουραστικά τα πράματα όπως την πρώτη μέρα; Υπομονή και θα το μάθουμε σύντομα;








Ps. Ψιλοχάλια γραμένο, αλλά δώστε κατανόηση στις αντίξοες συνθήκες που έχει γραφτει. Στην αρχή το έγραψα σε χαρτί στον θάλαμο Όταν έβρισκα καιρό και ειχα pc στον καφε προσπαθούσα να το περάσω, αλλά λίγο η κουβέντα λίγο το msn δεν μπορώ να πω ότι συγκεντρωνόμουν ιιδιαίτερα. Μετά κατέβασα το τετράδιο στην Αθήνα σε μια άδεια, αλλά ανεβαίνοντας για πάνω ξέχασα το τετράδιο στην Αθήνα. Τώρα επιτέλους έπεσε το τετράδιο στα χέρια μου και τέλειωσα την ανάρτηση.

Pano stin trela mou.....

....πάνω στην αφασία μόυ ήρθε το γράμμα γιά να κάνω την θητεία μου.....
Πρώτες εντυπώσεις λοιπόν από το αυτό το "τρομερό" πράμα που ονομάζεται θητεία. Είναι όντως τόσο τρομέρο; Θα τα πάρουμε όλα από την αρχή.

Σημείωση, οι γραμμές αυτές γράφονται σε καφετέρεια σε έξοδο. Δεν έχω ούτε το λαπτοπ μου ούτε ορθογραφικό έλεγχο, οπότε μπορεί να δείτε διάφορα κουλα.... Κατανόηση στην στρατιοτική γραφή.


Ας αρχίσουμε....

Ύστερα από ώριμη σκέψη αποφάσισα να κόψω την αναβόλή. Εξαλου όπως είπε και ένας σοφός κλύτερα να τελειώσεις μια ώρα αρχίτερα για να βλέπεις και το λιοντα... αυτούς που αγαπάς μια ώρα αρχίτερα. Υπάρχει και το ενδεχόμενο να γίνει 12 μήνες πάλι, αν και δεν το βλέπω.....

Ήρθε λοιπόν το χαρτί. Πυροβολικό Θήβα. Πρώτη σκέψη, εγώ έχω μυωπία και δεν μου δίνουν όπλο, θα μου δώσουν κανόνι; Για αρχή έπρεπε να ρωτήσου τους άλλους στρατιώτες τι πράματα να άγοράσω. Ιδού μέρος της λίστας

- Υγρά μαντιλάκια
- Ντετολ
- Μαντλάκια αντισιπτικα
- υπνόσακος
- Σουγιάς που να έχει πάνω μαχαιροπίρουνα
- Φάρμακο για τους κοριούς
- Γυαλιστικό για τις αρβύλες
- Ξηροκάρπια και παστέλι

Οπότε μπαίνει η σκέψη που διάολο παώ; Αφού τα περισσότερα πράματα που λένε αποσκοπούν στο να μην έρχεσαι σε επαφή με τα αντικείμενα του στρατού, η να απολυμένεσαι μετά την επαφή.

Επόμενο πράμα το κινητό. Έπρεπε να αγοράσω ένα απλό χωρίς κάμερα γιατί δεν "προβλέπεται" με κάμερα. ( Ανάλυση της έκφρασης αλλη φορά.) Βρήκα λοιπόν ένα nokia χωρις κάμερα, αλλά με φακό. Για να βλέπω το βράδυ και να διαβάζω καμια βιβλιαρούμπα ώστε να με παίρνει ο ύπνος.


εν το μεταξύ μου λέγαν και διάφορες ιστορίες ότι θα μας λιώσουν στις ασκήσεις και στο βήμα. Και ότι υπάχουν βλάκες αξιωματκοί που θα μας κάνουν την ζωή δύσκολη. Ωραία πράματα να τα λές σε κάποιον που θα μπει.

Άλλο που με προβλημάτιζε ήταν οι παρέες. Θα βρισκόμουν σε ένα άγνωστο μέρος με άγνωστους ανθρώπους. όπως και να το κάνουμε δεν είναι και το πιο απλό να φύγεις από όλους τους φίλους σου και να κάνεις καινούριες γνωριμίες. Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι για να ξαναδείς τους φίλους σου θα περάσει αρκετός καιρός. Μιας και άδεια ορκομοσίας είναι μετά από ένα μήνα όπως λένε. Με κάτι τέτοιες σκέψεις πέρνούσε ο καιρός μέχρι να φτάσουν οι μέρες.



Τις τελευταίες μέρες αποχαιρέτησα τους φίλους μου και περασα το Σαββατοκύριακο παρέα με το λιονταρίνι. Την άλλη μέρα το πρωί φορτωθηκα τα πράματα και με βαριά καρδιά ξεκίνησα για το στρατόπεδο στην Θήβα. Κλασικά κάπου στρίψαμε λάθος οπότε ψιλοχαθήκαμε. ( και ελέγα απο που κληρονόμησα την χάρη του ΄Ζόρο ) Εκεί που απλώς πηγαίναμε για το στρατόπεδο, καταλήξαμε να κάνουμε αγώνα με το ρολόι μιας και η ώρα ήταν μία παρά τέταρτο και έπρεπε να είμαι μέσα στη 1. Τρέχαμε εμεις, έτρεχε και η ωρα.....



Θα καταφέρει άραγε ο private reaper να φτάσει στην ώρα του στο στρατόπεδο; Η θα ξεκινήσει άσχημα αυτή η νέα κατάσταση της ζωής του; Θα το μάθουμε στην επόμενη ανάρτηση.

Η ζωή είναι...

Η ζωή τελικά, είναι σαν την ιστιοπλοΐα. Τις περισσότερες φορές σε φυσάει ο άνεμος από τα πλάγια. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ρυθμίσεις το πανί και με ελάχιστη προσπάθεια να κρατήσεις το σκάφος σταθερό





Κάποιες άλλες φορές σε φυσάει ένας πρίμος άνεμος, και το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να ανοίξεις το πανί και να τον αφήσεις να σε σπρώξει μπροστά. Πάλι όμως πρέπει να προσέξεις λιγάκι, γιατί αν εκεί κάνεις μια στραβοτιμονιά, κινδυνεύεις να τουμπάρεις το σκάφος.






Κάποιες δύσκολες όμως ώρες, ο αέρας σε φυσάει από μπροστά, θέλει να πάει κόντρα μαζί σου και να σε σπρώξει προς τα πίσω. Ακόμα και τότε όμως, μπορείς να προχωρήσεις με πείσμα. Απλώς είναι δύσκολο. Κλείνεις το πανί όσο περισσότερο μπορείς και νιώθεις το σκάφος να το γέρνει η δύναμη του ανέμου. Εσύ όμως θα καταφέρεις να το ισιώσεις βοηθώντας με το σώμα σου και ρυθμίζοντας ελαφρά την πορεία του σκάφους με το τιμόνι. Και θα δεις ότι το σκάφος , με την βοήθειά σου, θα προχωρήσει μπροστά , μαχόμενο τον αντίθετο άνεμο.






Τέλος αν σε μια μεγάλη αναποδιά το σκάφος τουμπάρει, μπορεί να επανέλθει με βοήθεια από εσένα, αρκεί να μην το παρατήσεις στην τύχη του. Απλώς θα μείνει λίγο πίσω από την πορεία του. Έτσι ακριβώς είναι η και ζωή. Όσο πιο ευνοϊκά είναι τα γεγονότα, τόσο πιο εύκολα πορευόμαστε στην ζωή, αλλά κάποιες φορές τα γεγονότα έρχονται εναντίον μας και θα πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ περισσότερο για να πάμε μπροστά.



Στην τελική, όταν δούμε ότι πάει να μας τα χαλάσει τόσο πολύ ο αέρας, απλώς παίρνουμε το αεροπλάνο. Γιατί οι λύγκες και τα λιοντάρια δεν περιορίζονται στη γη.

Time goes by so slowly

Time goes by, so slowly.... Έτσι ξεκινάει το τραγούδι της η Madona. Μία αίσθηση που όλοι την έχουμε περάσει πιστεύω, προσμένοντας κάτι καλό , και οι μέρες στο ημερολόγιο δεν λένε με τίποτα να λιγοστέψουν. Η ώρα για να τραβηχτεί η γραμμή που σηματοδοτεί το τέλος της μέρας έρχεται βασανιστικά αργά. Σαν οι μέρες να έχουν γίνει με έναν μαγικό τρόπο πολύ μεγαλύτερες από 24 ώρες. Τι μπορούμε να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση; Είτε καθόμαστε και υποφέρουμε μέχρι να σβήσουν όλες οι μέρες είτε προσπαθούμε να το παλέψουμε και γιατί όχι; να περάσουμε και λίγο καλά.


Αν προτιμάτε την πρώτη περίπτωση, συγχαρητήρια!!!! Ακολουθάτε τον εύκολο δρόμο. Καθόμαστε και κλαίμε την μοίρα μας μέχρι να περάσει ο καιρός, παίρνουμε και κάνα φίλο να βγούμε για καφέ, κλαιγόμαστε και λίγο εκεί να περνάει η ώρα. Μετά πάλι σπίτι, αγκαλιά με το ημερολόγιο. Όμορφα. Μπράβο μπράβο. Η πόρτα είναι από εκεί. Χαρήκαμε που σας είδαμε. Να μας ξανάρθετε στο επόμενο άρθρο.


Ωραία. Τώρα που μείναμε οι λίγοι και οι εκλεκτοί, ας δούμε πως θα ακολουθήσουμε με επιτυχία τον δύσκολο δρόμο. Να κάνουμε και εμείς τις μέρες να κυλήσουν ευχάριστα και πιο γρήγορα, μέχρι την ημερομηνία Χ.


Για αρχή, ας εξετάσουμε τι μπορεί να είναι αυτή η ημερομηνία Χ που προσμένουμε τόσο πολύ και που παραπάνω την ονομάσαμε ημερομηνία Χ. Θα μπορούσε να είναι ένα είτε καλό, είτε κακό γεγονός. Στην περίπτωση του καλού, το μυαλό είναι γεμάτο ανυπομονησία και προσμονή για αυτό που θα γίνει, ίσως και άγχος μην τυχόν και στραβώσει κάτι. Ένα τέτοιο γεγονός θα μπορούσε να είναι μια συνάντηση ( καλή ώρα roar), μία συναυλία που περιμένουμε καιρό, ή κάποιο αντικείμενο που περιμένουμε να μας έρθει. ( Α ρε michelle. Μέχρι να έρθεις.... ). Στην άλλη περίπτωση, του κακού, το μυαλό είναι γεμάτο φόβο, άγχος για αυτό που θα έρθει και χίλιες άλλες σκέψεις. Ένα παράδειγμα που μου έρχεται είναι ο στρατός. Ξέρεις πότε μπαίνεις και ξέρεις ότι για 9 μήνες θα είσαι εκεί, με μια τελείως καινούρια ζωή και με καινούρια άτομα μακρυά από το σπίτι σου. Να σημειωθεί εδώ , ότι μιλάμε για τέτοιου είδους κακά γεγονότα. Σίγουρα υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράματα, όπου δεν μπορείς να κάνεις τίποτα και το να είσαι χάλια είναι απολύτως φυσιολογικό.

Ας δούμε τώρα πως μπορούμε να παλέψουμε λίγο την κατάσταση. Αρχικά πρέπει να βρούμε την πηγή του κακού. Για να ξαναδιαβάσουμε λίγο την παραπάνω παράγραφο. Ααα μάλιστα. Το μυαλό μας λοιπόν είναι που κάνει την ζημιά. Για την ακρίβεια και σε επόμενα άρθρα, θα δούμε ότι συνήθως αυτός είναι ο κύριος ένοχος για την άσχημη ψυχολογική μας κατάσταση. Το μυαλό μας έχει μια κακή συνήθεια. Σκέφτεται.... σκέφτεται... σκέφτεται..... Σκέφτεται συνέχεια την ημερομηνία Χ. Τι ωραία που θα περάσουμε. Πόσο μακρυά είναι ακόμα. Πως θα αντέξω μέχρι τότε.... Την σκέφτεται όλη την διάρκεια της ημέρας, ακόμα και υποσυνείδητα την νύχτα και δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε έναν αναζωογονητικό ύπνο. ( Να σημειωθεί ότι ονειροπαγίδα δεν πιάνει. Δοκιμασμένο.)

Αφού λοιπόν καταφέραμε να απομονώσουμε τον κύριο ένοχο, τώρα πρέπει να δούμε πως θα τον πολεμήσουμε. Η καλύτερη μορφή δράσης είναι να το κάνουμε να σταματήσει να σκέφτεται, ή καλύτερα να σκέφτεται άλλα πράγματα, μιας και να το φθμώσεις τελείως είναι σχεδόν αδύνατο, για αρχή. Αυτό σε κάθε άνθρωπο γίνεται με διαφορετικό τρόπο, οπότε ο κάθε ένας θα πρέπει να βρει την καλύτερη μέθοδο που ταιριάζει στον εαυτό του. Παρακάτω θα γράψω σαν παράδειγμα τι κάνω εγώ. Ίσως κάποια από αυτά να δουλέψουν και σε άλλους.

Πρώτο πράμα που σταματάει το μυαλό να ταξιδεύει μακρυά, είναι ένα καλό video game. Κάποια παιχνίδια με πολύ όμορφη ιστορία ή με απαιτητικό game play αναγκάζουν το μυαλό να μένει προσηλωμένο εκεί. Μετά μια καλή ταινία σίγουρα βοηθάει, όπως και ένα καλό βιβλίο. Πολύ σημαντικό είναι επίσης να βγεις έξω με τους σωστούς ανθρώπους. Αυτοί θα σε κάνουν να ξεχαστείς και επίσης θα αναγκαστείς να αλλάξεις περιστάσεις βγαίνοντας λίγο έξω. Σημαντικό, μιας και όταν είσαι στον χώρο σου, το μυαλό έχει μια μανία να σκέφτεται. Βέβαια όπως είπα και πιο πάνω , ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό τρόπο να κάνει το μυαλό του να ξεχαστεί και είναι στο χέρι του να τον ανακαλύψει. Σίγουρα δεν είναι και το πιο εύκολο να ελέγξουμε αυτό το θηρίο με την δική του βούληση που ξεφλυστρά εύκολα από τον έλεγχό μας, αλλά με μεγάλη προσπάθεια σίγουρα μπορούμε να κάνουμε τα πράματα καλύτερα για εμάς. Άντε και καλά κουράγια.






17

Nicholas was....

Ωπα. Έχω blog. Το είχα ξεχάσει. Καλα , βασικα δεν το είχα ξεχάσει, απλώς δεν μου έβγαινε να γράψω, αλλά ύστερα από προτροπή από τη Νακαμα μου, εδώ είμαι και πάλι. Όντως, όντως το να γράφεις σε ένα μπλογκ είναι ένα είδος προπόνησης και εξάσκησης. Εξάλλου το ίντερνετ δεν είναι εδώ για να με καταβροχθίσει . Το ίντερνετ είναι καλό. Το ίντερνετ είναι φίλος μας. E; ναι.

Έκανα και μια μικρή αλλαγή. Πάει το playlist. Τώρα η κάθε ανάρτηση θα έχει δικιά της μουσική. Πατάτε play με δικιά σας ευθύνη .


Για πρώτη ανάρτηση ύστερα από τόσο καιρό θα βάλω ένα κειμενάκι που έχει γράψει ο Neil Gaiman. Βρίσκεται στο smoke and mirrors μαζί με άλλα διηγήματα. Το βιβλίο μου το έκανε δώρο η Αγκάθα στην γιορτή μου και με έβαλε στον μαγικό και καμιά φορά τρομακτικό κόσμο του Gaiman. Πραγματικά ο άνθρωπος γράφει πολύ όμορφα, έχει αστείρευτη φαντασία και παρουσιάζει ακόμα και το πιο απίθανο πράγμα με μια φυσικότητα που νομίζεις ότι είναι συνηθισμένο .Τι πιο φυσιολογικό , για παράδειγμα , από το να χτυπήσει την πόρτα της γιαγιάς ένας ασπρομάλλης ιππότης ο οποίος ψάχνει το άγιο δισκοπότηρο; Ακόμα και η ίδια η γιαγιά το βρήκε φυσιολογικό μιας και μετά πήγε να πλύνει τα πιάτα. Ας σταματήσω όμως την φλυαρία, και ας γράψω την ιστορία, στα Αγγλικά όμως, να μην χαθεί η μαγεία της. Παρουσίαση του Gaiman θα γίνει στο μέλλον.



Σσσσσσσ Αρχίζει.



Nicholas was....
older than sin, and his beard could grow no whiter. He wanted to die.

The dwarfish natives of the Arctic caverns did not speak his language , but conversed in their own, twittering tongue , conducted incomprehensible rituals, when they were not actually working in the factories.

Once every year they forced him , sobbing and protesting , into Endless Night . During the journey he would stand near every child in the world , leave one of the dwarves' invisible gift by its bedside. The children slept , frozen into time.

He envied Prometheus and Loki, Sisyphus and Judas. His punishment was harsher.
Ho.
Ho.
Ho.



Άντε καλο μήνα!!!!!!

God of war : ghost of Sparta (PSP)

Καθεσαι άνετος στο γραφείο σου και παίζεις kingdom hearts και σου πετάει ο άλλος ότι βγαίνει στο psp σε λίγο καιρό καινούριο God of War. Σοκ και δέος.... Και τόσο καιρό δεν έχουμε πάρει είδηση τίποτα. Ποιο Kingdom Hearts και ποιο review για batman που τερμάτισα. Αργότερα GOD OF WAR ΡΕ . 2 Νοεμβρίου το release date σύμφωνα με ign. Ποιος περιμενειιιιιιιιι.


Το Ghost of Sparta διαδραματίζεται μεταξύ του God of war 1 και 2, όταν ο Κράτος έχει σκοτώσει τον Άρη και έχει πάρει τη θέση του στο πάνθεον σαν ο θεός του πολέμου. O Κράτος ακολουθεί ένα όραμα που είδε προς την Ατλαντίδα, πεπεισμένος ότι μπορεί να το αλλάξει. Μετάφραση , πάει η Ατλαντίδα. Δεν ήταν κύμα τελικά ο Κρατος ήταν.


Αντε με το καλό να βγει να υπάρξει μεγαλύτερο review.

Commander reaper out.





http://uk.psp.ign.com/articles/112/1129918p1.html

Highschool of the Dead

Όλα ξεκινούν με τον Takashi Komuro να κάθεται στο σχολείο του και να σκέφτεται ότι η κοπέλα που αγαπάει βγαίνει με άλλον. Κάπου εκεί λοιπόν, όπως μιζέριαζε πρέπει να έκανε την σκέψη τι άλλο μπορεί να πάει πια στραβά;. Οπότε τι πιο φυσιολογικό από το να έρθει ένας περίεργος τύπος στην εξώπορτα του σχολείο και να δαγκώσει τους καθηγητές που πήγαν να τον διώξουν; Αυτή ή τόση δα δαγκωματίτσα ήταν ικανή να σκοτώσει τους καθηγητές και να τους μετατρέψει σε ζόμπι. Και έτσι η κόλαση ξεκινά.




Το άνιμε εξελίσεται στην σημερινή εποχή, όπου έχει ξεσπάσει μία πανδημία η οποία μετατρέπει τους ανθρώπους σε ζόμπι. Η διαφορά της από όλα τα άλλα κλασικά σενάρια είναι ότι έστω και μια μικρή δαγκωνιά φτάνει για να μολυνθείς. Το άνιμε επικεντρώνεται στην προσπάθεια του Τακάσι και των φίλων του να γλυτώσουν από το σχολείο και να βρουν τι έχουν απογίνει οι γονείς τους. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ καλή , και σε βάζει άριστα στο πνεύμα ενός κόσμου όπου όλοι έχουν γίνει ζόμπι και οι περισσότεροι κοιτάν το συμφέρον τους και την επιβίωσή τους. Δείχνει αρκετές φορές πως ο αγώνας για επιβίωση μπορεί να κάνει τον καλύτερο άνθρωπο κτήνος . Οι σκηνές μάχης με τα ζόμπι είναι απολαυστικές και το όμορφο soundtrack , το οποίο ταιριάζει γάντι, της κάνει ακόμα καλύτερες.

Όμως δυστυχώς την ατμόσφαιρα την χαλάει σε μερικές περιπτώσεις ένα στήθος ( να και κάτι που δεν περίμενα να πω ποτε... ). Μαζί στην ομάδα είναι και η γιατρός του σχολείου η οποία μπορώ να πω ότι έχει στήθος λίγο μεγαλύτερο από το κανονικό. Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα αν την ώρα που ήταν περικυκλωμένοι από ζόμπι και τρέχαν , εκείνα δεν ανεβοκατέβαιναν πάνω κάτω κάνοντας έναν περίεργο ήχο. Και δυστυχώς δεν είναι το μόνο.... Γενικότερα τα στήθη κινούνται με περίεργο τρόπο, οπότε αναγκαστικά το μάτι πάει εκεί. ( Dead or alive paradise σε επανάληψη ). Γενικότερα δεν έχω πρόβλημα με το fanservice , άρκεί να μην ενοχλεί αισθητικά , όπως εδώ. Γενικότερα υπάρχει έντονο το σεξουαλικό στοιχείο στο άνιμε , κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί πιστεύω.


Το χειρότερο από όλα όμως είναι ότι το άνιμε τελειώνει απότομα, ενώ έχει και άλλα να μας πει. Λογικό , αφού το μάνγκα βγαίνει ακόμα. Πάλι καλά που το είχα μάθει στη μέση της σειράς και για αυτό δεν είχαμε ακραίες αντιδράσεις.


Γενικότερα το άνιμε αξίζει, αν περάσουμε το γεγονός του fanservice , και σε βάζει πραγματικά στην ατμόσφαιρα της ζομποκατάστασης. Αν είχε και ένα τέλος θα είμουν υπερευχαριστημένος.




Ps.
Ο πορωμένος με τα στρατιωτικά nerd λέγεται Kohta Hirano. Ίσως για αυτό να έκανε τόσο καιρό να τελειώσει το Hellsing. Θα ήταν απασχολημένος να πολεμάει ζομπι.

Curved in stone

Ας πάμε ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι γεμάτο μύθους από χρόνια παλιά. Μύθους ξεχασμένους και φθαρμένους από τις θύελλες και το κρύο του βορά. Εκεί όπου κάποτε οι Βικινγκς οργωναν τις θάλασσες με τα πλοία τους και έπλαθαν θεοούς το ίδιο τρομερούς με αυτός. Ας πάμε λοιπόν ένα ταξίδι στον φοβερό βορά, και ας δαμάσουμε μαζί τους μύθους του.....


http://reapers-curvedinstone.blogspot.com/

analysing twilight?

Όλα ξεκίνησαν προσπαθώντας να κάνω ένα σχόλιο στο μπλογκ της imoto. Εκεί είχα έναν οιωνό





Όχι τέτοιον ρε!!!


Ενώ είχα γράψει ολόκληρο κατεβατό, όταν πήγα να πατήσω ποστ κόλλησε. Αλλά σαν έμπειρος γκαντέμης είχα κάνει copy , το κείμενο , ώστε αν γίνει κάτι τέτοιο απλώς να πατήσω paste. Σαν έμπειρος μαλάκας όμως, πάτησα ξανά copy στο κείμενο σφάλματος που μου έβγαλε, για να το στείλω στην Marsy. Οπότε πάει η δυνατότητα του paste. Οπότε πάμε για ανάρτηση twilight. Αν μου λέγαν όταν έφτιαχνα στο blog, ότι θα έκανα ποτέ τέτοια ανάρτηση, θα τους είχα δουλέψει πολύ άσχημα. Αλλά δεν βαριέσαι…. Twilight είναι. Έχω ακούσει ότι πουλάει.

Twilight. Ειτε το αγαπάς είτε το μισείς. Μέση οδός για αυτή τη σειρά δεν υπάρχει. Δεν έχω ακούσει κάποιον να λέει ενταξει μωρέ τρώγεται, αλλά δεν είναι και κάτι ιδιαίτερο. Είτε το κράζεις είτε το λατρεύεις. Γιατί όμως γίνεται αυτό; Ας δουμε παρακάτω, εξηγώντας περισσότερο την οπτική αυτών που το μισούν. Η οπτική αυτών που το αγαπάνε είναι πολύ απλή και δεν χρειάζεται πολύ ανάλυση.

Ας πιάσουμε για αρχή το κύριο θεμα του twilight



OXI TO LOVE STORY!!!!
Τα βαμπιρια εννοώ .

Λοιπόν. Για να δούμε, πως παρουσιάζονται σαν εμφάνιση και ιδιότητες.
Λοιπόν τα βαμπιρ είναι πανέμορφα, και λόγο εμφάνισης , τρόπου ομιλίας και αρωματος που αναδύουν προσελκύουν πολύ τους ανθρώπους. Αρα προς αυτή την πλευρά δεν έχουν και πολύ διαφορά από τα βικτωριανά βαμπιρ. Σαν ιδιότητες. Κινούνται με αστραπιαία ταχύτητα , έχουν πολύ καλή όσφρηση , ικανή να εντοπίσει το θύμα του σε μεγάλες αποστάσεις, κτηνώδη δύναμη, ικανή να σταματήσει ένα αυτοκίνητο και είναι σκληρά σαν πέτρα, με αποτέλεσμα να μπορουν να το διαπεράσουν ελάχιστα πράματα. Δεν είναι κακό θα έλεγα. Ούτε πολύ μακρύα από τον μύθο τον βαμπιρ. Α ναι. Όντως λαμπυρίζουν στον ήλιο. Οκ . μπορώ να το προσπεράσω αυτό, αφού βέβαια το κράξω αρκετα. Χουχου. Αλλά μπορώ όπως είπα να το προσπεράσω. Δεν είναι λογικό να καταστραφεί όλόκληρη ταινία από ένα λαμπύρισμα. Εξάλου αν το καλοσκεφτεί κανείς είναι και αυτό ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Μπορούν να κινούνται άνετα και την ημέρα.
-Γρήγορα Μαίρη. Να βγούμε στο φως του ήλιου. Εκεί δεν μπορεί να μας πιάσει.
-Ιωσήφ κοιτα!!!!!!
-ααααααα τα ματια μου με στραβώνειιιιιιι
- Ηρθε η ώρα να γίνεται πλάσματα της νύχτας;;;; ( χιχι)



Α ναι έχουν και δηλητήριο.





ΟΧΙ ΑΥΤΑ!!!!
ΤΟ ΒΑΜΠΙΡ ΕΧΕΙ. ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!
Οκ ναι. Ιεροσυλία, αλλά προσπαθώ να είμαι καλός αυτή την εποχή. Ενας blood knight … εεεε PALADIN ήθελα να πω πρέπει να είναι καλός και να έχει κατανόηση. Οκ . Δύναμη και το δηλητήριο; Μία δαγκωνια σου μόοοονο φτάνει , βαμπιρελα να με κααανει.

Χμ. Σαν εμφάνιση και ιδιότητες δεν με χαλάνε να πω την αλήθεια. Ας δούμε συμπεριφορά. Μολις μυρίσουν αίμα δύσκολα συγκρατούνται, όχι ότι το κάνουν κιόλας. Ο άλλος στο 1 είχε βαλθεί να την φάει την Μπέλλα. Και στην ανταρκτική να πήγαινε θα την ακολουθούσε. Καλά οι Βολτούρι ολόκληρα τσιμπούσια κάνουν. Γενικώς δλδ μολις βρουν φαι – άνθρωπο, βαστάτε τούρκοι τα αλογα. Τι; Πως δεν είναι έτσι τα βαμπιρ; Χορτοφάγα; Χα . νομίζεις. Μόνο οι Καλεν είναι έτσι. Πρόκειται για το άσπρο πρόβατο της οικογένειας των βαμπιρ. Δεν φταίω εγώ αν η συγγραφέας επικεντρώνεται στους κάλλεν. Όλα τα άλλα βαμπιρ του κόσμου τρώνε ανθρώπους. Τώρα αν υπάρχει μια ελάχιστη πλειοψηφία που τρώει πρόβατα είναι άλλο θέμα.

Μαλιστα. Τα βαμπιρ τα βρίσκω υποφερτά. Αρα γιατί υπάρχει το μίσος για την ταινία; Για να δούμε υπόθεση. Κοπέλα ερωτεύεται αστραφτερο βάμπιρο ( με όλη τη σημασία της λέξης) και θέλει να ζήσει μαζί του για πάντα. Ενταξει δεν είναι το πρώτο love story που έχει και βαμπιρ. Γιατί λοιπόν μερικοί το κράζουν τόσο; Απλο. Είναι ο τρόπος που γίνεται. Η μπέλα έχει γίνει κάτι σαν πρεζάκι και δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον έρωτα της ζωής της. Ενταξει κοπελιά. Και εμείς ερωτευτίκαμε. Αλλά όπως και να το κάνεις όταν κάποιος σε αφήσει για πολλούς μήνες δεν είναι δυνατόν να σταματήσεις να ζεις και να κάθεσαι μόνο σε ένα παράθυρο περιμένοντας τον να γυρίσει. Ωραίο μήνυμα . Μπράβο. Αν δεν σου βγει ο έρωτας της ζωής σου, κάτσε και πέθανε. Δεν πρόκειται να ερωτευτείς ποτέ ξανά. Για να μην αναλύσουμε και αυτό το γεγονός. Φεύγεις από την πόλη γιατι πιστεύεις ότι είσαι επικύνδινος για την Μπέλλα, αλλά έχεις ανοίξει βεντέτα με άλλα βαμπιρ. Ωραία. Όταν θα έρθουν να πάρουν εκδίκηση και δεν σε βρουν μάντεψε ποιος θα την πληρώσει;; Οκ γενικώς όμως δεν μπορώ να πω ότι είναι για τα σκουπίδια η υπόθεση. Ίσως και λίγο πρωτότυπή; Δλδ θα μπορούσε να περάσει και απλώς αδιάφορη η σειρά από άτομα που λατρεύουν τα άλλα βαμπιρ, όπως τόσες και τόσες. Τι την κάνει λοιπόν μισητή;
Αυτό που πιστεύω ότι ενοχλεί τόσο, είναι η μεγάλη δημοτικότητα που έχει πάρει η ταινία. Υπάρχει πολύ λατρεία από πολλούς ( μην πω καλύτερα πολλές , γιατί αν εξαιρέσουμε εμένα, δεν ξέρω άλλον που μπορεί να την δει ευχάριστα ) , Το θέμα είναι , από ότι έχω δει ότι δεν επικεντρώνονται στην ταινία , αλλά στον Edward ή ton jake. Υπάρχουν και οι λίγοι και εκλεκτοί που επικεντρώνονται στην Alice. Γκουχου. Το ότι θεοποιούν τον έντουάρντο σαν το απόλυτο αρσενικο και βάζοντας σαν εικόνα του τυπικού βαμπιρ τον έντουαρντ , είναι αυτό που κάνει την ταινία μισητή σε όσους έχουν ασχοληθεί αρκετά με την μυθολογία των βαμπιρ. Πιστεύω ότι αν δεν υπήρχε όλη αυτή η μανία με το twilight , δεν θα υπήρχε και το μίσος. Θα ήταν απλώς μία ταινία με βαμπιρ που απλώς θα περνούσε αδιάφορη από αυτούς που έχουν ασχοληθεί αρκετά με το θέμα.

Όσο για μένα , είναι μια ταινία που βλέπω ευχάριστα. Απλώς αν είχε επικεντρωθεί λίγο περισσότερο σε άλλα πράματα, πιστεύω ότι θα μπορούσε να είχε πολύ μεγαλύτερη απήχηση και σε άλλες μερίδες του πληθυσμού. Όπως μεγαλύτερες ηλικίες και αρσενικά. Σίγουρα δεν την θεωρώ την υπέρτατη ταινία , αλλά δεν τν θεωρώ και για τα μπάζα τελείως. Εξάλου, πάντα ωραία περνάω στο σινεμα όταν την βλέπω. Οι γύρω μου βέβαια όχι και τόσο.

Καταταγείτε μας λέγαν.....


Πάω να κλειστώ στο Normandy τώρα. Φοβούμαι εξεργέρσεις.
Που διάολο είναι και ο Ραμσης. Ποτέ δεν είναι εδώ όταν τον χρειάζομαι.

Hier komm die sonne

Ενθυμούμαι..... Πριν δύο χρόνια είχε βγει φήμη ότι θα έρθουν οι Rammstein Ελλάδα. Οι φανς την δεχτήκαμε την φήμη με σκεπτικισμό. Δεν ακούν και τόσοι rammstein στην Ελλάδα είχαμε πει. Και όπως το περιμέναμε δεν ήρθαν τότε. Καινούριο cd φέτος, όπως και φήμες ότι θα έρθουν... ΤΙ ΕΝΟΟΕΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ;;;;;; ΓΑΜΩ!!!!! ΕΠΟΣ !!!!!! ΘΑ ΠΑΩ ΡΕ!!! ΚΑΙ ΕΣΥ ;; ΓΑΜΩ ! ΠΑΜΕ ΡΕ ΝΑ ΤΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ .



/Metal mode off

Γκουχ γκουχ.

Ξεκινάμε λοιπόν να πάμε. Παρκάρουμε και γρήγορα αυτή τη φορά. Αμέ. Δεν περάσαμε την έξοδο αυτή τη φόρα, και περιμέναμε τον άλλο να βγάλει εισιτήριο , ( ιερόσυλος, αποφάσισε τελευταία στιγμή. Θα δεις.... ), εγώ σε αναμμένα κάρβουνα γιατί ήθελα να πάω προς merchandise να δω μήπως έχει το σήμα τους να το πάρω. Δεν το είχε , αλλά είχε μια μπλούζα ΓΑΜΩ!!!! , αντικειμενικά κιόλας, οι περισσότεροι αυτή πέρναν. Καθώς λοιπόν περιμέναμε να πάρουμε μπυρακι και hot dog ( ε τι; γίνεται Γερμανικό συγκρότημα χωρίς μπυράκι και λουκάνικο γίνεται; ) , ξεκίνησε το Support , το οποίο ήταν πολύ καλό!!!!. Combichrist βαράγαν τρελά και έβαζαν τον κόσμο μέσα στο κέφι!!!!



Ναι οκ. Δεν είναι metal. ΑΛΛΑ ΤΑ ΣΠΑΕΙ !!!!!

όταν λοιπόν τέλειωσαν αρχίσαμε να περιμένουμε με ανυπομονησία τους Rammstein να βγουν, γιατί ως γνωστών

όταν οι σκιές πυκνώνουν
οι σκορπιοί δυναμώνουν
και οι μεταλάδες θυμώνουν


Τα φώτα λοιπόν πέσαν και ξεκίνησε το έπος.......

Η συναυλία ήταν απλώς απερίγραπτη!!! ( αν και ομολογώ με χάλαγε σε κάποια σημεία λίγο ο ήχος αλλά υγεία ). Οι rammstein βγάζουν απίστευτη ενέργεια πάνω στη σκηνή και κάνουν και απίστευτο show. Φωτιές ξεπηδούσαν από τη σκηνή, κάποιες κατάληγαν πάνω στο μίζερο – Flake ( ε τι ; μισή μερίδα είναι.... μου φέρνει... ), πυροτεχνήματα έφευγαν πάνω στη σκηνή, πάνω στο μίζερο ξανά, και οι Rammstein τα έδιναν όλα για όλα. Μερικά highlights

 Ο μίζερος καταρχάς περπατούσε όλη την ώρα της συναυλίας. Του έχουν βάλει έναν διάδρομο οπότε μπορεί να παίζει keyboards και να περπατάει ταυτόχρονα. Για αυτό πρέπει να διατηρεί την σιλουέτα του. Ρίχνει ΤΑ χιλιόμετρα σε κάθε συναυλία. Όχι για να το βλέπουμε μερικοί μερικοί. Αυτός και συναυλία κάνει και γυμνάζεται. Εμείς αμέσως. Άσκηση αχ δεν προλαβαίνω... ( μου το πρότειναν να κάνω το ίδιο πράμα , μόνο με την διαφορά να το φορτώσω στο ποδήλατο. Δεν πάιζει. Θα βρει σε κάνα δέντρο )

 Ο μίζερος είχε την φαεινή ιδέα να ρίξει κλοτσιά στον Lindemann , και ως γνωστός ευγενικούλης αυτός, τον πέταξε σε μια μπανιέρα κα του πέταγε φωτιές. Βγήκε λοιπόν ο μίζερος μετά από τη μπανιέρα ψιλοζαλισμένος και μόλις πήγε να ακουμπήσει τα Keyboards ΜΠΑΜ. Φεύγουν δύο φωτιές. Όταν εξαφανίστηκαν οι φωτιές ο μίζερος είχε κολλήσει και περπάταγε.

 Φεύγουν μερικά πυροτεχνήματα από την σκηνή προς τον πύργο και από τον πύργο δύο ρουκέτες προς την σκηνή. Η μία σκάει στην σκηνή και η άλλη πάει καρφί στον μίζερο.

 Υπήρχαν περιπτώσεις όπου φυσούσαν φωτιές. Σε μία άλλη είχε ο άλλος ένα φλογοβόλο και έριχνε γύρω γύρω με ένα τελείως άνετο ύφος. Μαντέψτε ποιος την πλήρωσε. ΧΑ όχι ο μίζερος. Πέρασε από δίπλα ένας άσχετος φαινομενικά και του έριξε μία και πήρε φωτιά.

 Στο pussy ο Lindemann βγαίνει με μία τεράστια πουτσάκλα – κανόνι και έριχνε αφρό στον κόσμο!!


 στο encore έπαιξαν το Haifisch ( καρχαρίας στα Γερμανικά ), όπου ο μίζερος πήρε μία φουσκωτή βάρκα και έκανε με αυτή crowd surfing στο κοινό. ( πως δεν ναυάγησε απορία το έχω.).



Ήξερες ότι....

Ένας φίλος μου, μου είπε ότι έχει δει σε συνέντευξη ότι, παρά τα φαινόμενα , στους Rammstein δεν αρέσει να τους κοιτάει το κοινό. Οπότε το mini show που κάνει ο μίζερος στο τέλος κάθε τραγουδιού τους βοηθάει να πάρουν μία ανάσα μέχρι να πάνε στο επόμενο.



Report for debriefing

Η καλύτερη συναυλία της χρονιάς για μένα, και ίσως από τις καλύτερες που έχω πάει. Τα μελανά σημεία ήταν ότι κάποιες φορές ο ήχος δεν ήταν τόσο καλός και η μικρή διάρκεια του show. Ήταν λίγο λιγότερο από μιάμιση ώρα. Θα το ευχαριστιόμουν πολύ καλύτερα με δυο τρία τραγουδάκια ακόμα. Επίσης το κοινό ήταν κάπως χαλαρό θα έλεγα. Οκ δεκτό να μην γνωρίζεις τους στοίχους, Γερμανικά είναι εξάλλου, αλλά δεν υπήρχε το κοπάνημα που περιμένεις σε μια συναυλία. Εγώ πάντως θέλω πολύ να τους ξαναδώ , μέχρι και εξωτερικό είμαι ικανός να πάω!!!!!

setlist από http://rocking.gr/article7756.php

Rammlied
B*******
Waidmanns Heil
Keine Lust
Feuer Frei
Wiener Blut
Frühling In Paris
Ich Tu Dir Weh
Du Riechst So Gut
Benzin
Links 2,3,4
Du Hast
Pussy
-----------------
Sonne
Haifisch
Ich Will



Commader Reaperius out

Dead or Alive Paradise ( psp )

-Ρεεεε βγήκε dead or alive στο psp
-Καλησπέρα και σε σένα.... Ναι το ξέρω. Δεν έχει ξύλο όμως , σαν το xtreme είναι.
-Το ξέρω !!!! Αλλά τα σπάει πήγαινε να το δεις δεν θα ξεκολάς!!!!! Έχει πολύ ωραία mini games και άλλα καλά....
-Ωχ , καλά..... με έπεισες θα το τσεκάρω.






Χμμμ επιλέγεις λοιπόν ένα από τα κορίτσια του dead or alive και πηγαίνεις διακοπές για 14 μέρες σε ένα εξωτικό νησί. Χμ, καλή αρχή, σε περιμένει ένα άλλο κορίτσι στην παραλία , ελαφρώς ντυμένο και σου κάνει και ένα mini tutorial. Αλλα.... μπα , ιδέα μου είναι..... Πάμε παρακάτω. Υπάρχουν όντως minigames ... δύο....Ένα παιχνίδι που πατώντας τα πλήκτρα πηδάς σε μαξιλαράκια που έχει η πισίνα. Πλάκα έχει. Μπορείς να κάνεις και αγώνες με άλλες κοπέλες ποια θα φτάσει απέναντι πρώτι. Το δεύτερο mini game αρκετά καλό μπορώ να πω. Είναι beach volley, αρκετά καλοφτιαγμένο. Πασες στον συμπαίχτη και τρελά καρφιά με φόντο εξωτικά μέρη όπως η παραλία και η ζούγκλα του νησιού!!!! Εδώ δυστηχώς υπάρχει ένα μεγάλλο ΑΛΛΑ. Βλέπετε για να έχεις συμπαίχτη πρέπει να του έχεις πιάσει φιλίες. Αυτό γίνεται αγοράζοντας του δώρα που θα του αρέσουν από τα μαγαζιά του νησιού ( αμε.. Εχει και ηθικό δίδαγμα το παιχνίδι. Για να έχεις φίλους πρέπει να τους λαδώσεις με δώρα... ). Να σημειωθεί ότι αν αλλάξει η μέρα η κοπέλα σε παρατάει. Μάλλον της έκανε άλλη δώρο;!; ( και αλλο ηθικό δίδαγμα. Κρατάει τον φίλο όποιος κάνει το καλύτερο δώρο;) Με τα mini games βγάζεις και λεφτά που μπορείς να ξοδέψεις σε διάφορα μαγαζία του νησιού. Μπορείς να αγοράσεις άλλα μαγιό και διάφορα αξεσουάρ για τις κοπέλες. Κάτι διασκεδαστικό είναι ότι μπορείς να βάλεις το δικό σου soundtrack στο παιχνίδι. Παίζεις volley στον ρυθμό του tiesto!!!!

Ωραία μόνο δύο minigames.... Τώρα τι κάνουμε; Υπάρχουν μερικά μέρη στο νησί όπου μπορείς να χαλαρώσεις. Εκεί λοιπόν σου δείχνει videaki την κοπέλα που χαλαρώνει και εσύ μπορείς να την βγάζεις φωτογραφίες, οι οποίες αποθηκεύονται στο psp. Υπάρχουν πολλά βιντεάκια που μπορείς να ξεκλειδώσεις σιγά σιγά. Ωραία . Πωπωπωπωπ κοπέλες με μαγιό να τις βγάζες φωτο στην παραλία !!!! στο ποδήλατο!!!! στο δέντρο!!!!! STOP!!!



Μαζεύουμε σάλια....
Συνεχίζουμε

Το βράδυ μπορείς να πάς στο καζίνο για να παίξεις όπου έχει διάφορα παιχνιδάκια όπως κουλοχέρι και black jack. Είναι ένας τρόπος για να μαζέψεις χρήματα. Πλάκα έχει και αυτό δεν λέω. Ύστερα από αυτό πέφτεις για ύπνο και ξεκινάει μία καινούρια μέρα.





Τελικά;
το παιχνίδι στηρίζεται υπερβολικά στο fanservice.Κοπέλες που παίζουν με τα κύματα και μπορείς να τους αλλάζεις μαγιό και να τις βγάζεις φωτογραφίες. Τα minigames είναι υπερβολικά λίγα για να σου κρατήσουν το ενδιαφέρον και δεν νομίζω ότι αξίζει να δώσει κανείς 30 ευρώ ( στην καλύτερη ) για τα δύο minigames και τις φωτογραφίες.Γκαχ. Σίγουρα κάτι καλύτερο θα βρω για να δεσμεύσω τον χρόνο μου. Δεν πάω και σε καμια κανονική παραλία; Καλοκαίρι είναι, μην μουχλιάσουμε κιολας... Νευρίασα. Πάω με το normandy βόλτα. Τουλάχιστον εκεί θα βρώ να ντουφεκίσω τίποτα


Θα του βάλω ένα 5 γιατί έχει για λίγη ώρα την πλάκα του.

Commader reaper out

Ps. Τελικά δεν είναι ιδέα μου.... Κάπoια σημεία από τις κοπέλες φαίνεται ότι ακολουθούν το θεώρημα διατήρησης της ορμής.... Συνεχίζουν να κινούνται αυτά τα μέρη σαν να είναι φτιαγμένα από ζελε, ακόμα και αν η κοπέλα είναι ακίνητη. Περισσότερο fanservice; Μπορεί. Εγώ ζαλίζομαι πάντως έτσι όπως κουνάει......

Βραβεια

Γεια σας ωραίο μου κοινό και καλωςήρθατε στην σημερινή απονομή βραβείων!!! Είμαι ο Zack ο παρουσιαστής σας και χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι εδώ μαζί σας. Ελπίζω να περάσετε καλά σήμερα. Για αρχή θα σας παρουσιάσω τον πρώτο μας καλεσμένο τον κύριο Rea....


- Α ευχαριστώ Zack. Σε παρακαλώ μπορείς να πας λίγο μέχρι τις τουαλέτες . Νομίζω ότι μια κυρία κλαίει εκεί.

- Κυριά;;; Κλαίει;;; Πάω να την βοηθήσω!!!!!

- Τι ήθελα να πω; Α ναι. Ευχαριστώ πρώτα από όλα την αδερφή μου!!!! Η οποία με έβαλε στον κόσμο των μπλογκς και πραγματικά τα σπάει και το δικό της. Για αυτό το πρώτο βραβείο θα πάει εκεί Το αξίζεις πραγματικα Imoto chan!!!!


( Φωνή από το βάθος)
ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;

- Νομίζω ότι ο Zack δεν θα είναι μαζί μας για το υπόλοιπο της νύχτας οπότε θα δώσω έγω τα υπόλοιπα βραβεία. Το επόμενο θα πάει στα Ρεα της παρέας ( το μικρο και το μεγάλο!!!)
Ελπίζω το μεγάλο μόνο να γράφει λίιιιιιγο συχνότερα. Επίσης θα ήθελα να προσθέσω ότι....

Χτύπημα τηλεφώνου
- Παρακαλώ; Παρουσιάζω βραβεία τώρα. Ναι. Ναι εγώ άφησα τον Ραμσή στο αμάξι. ΤΙ ΕΝΟΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΙΑ ΑΜΑΞΙ;;; Το το έφαγε;;;; ΚΑι έφυγε προς το mall; Μαλιστα, πάω
Εεεε αγαπητο κοινό μόλις έτυχε μία επέιγουσα εργασία . Πρέπει να φύγω. Ευχαριστώ που ήρθατε και καθώς βγαίνετε προς τα έξω μην περάσετε από τις τουαλέτες και μην κάνετε και πολύ θόρυβο. Γεια σας





Έλα,,,, πόσα κιλά ηρεμιστικό θα χρειαστούμε;

Hail world

Hail
Ειπα να φτιάξω και εγώ ένα blog να μοιραστώ τις εμπειρίες μου με τον κοσμο. ( imoto μας έκαψες). Πολλες εμπειρίες.. Πόσες φορές δεν έχω σώσει τον κόσμο από την απειλή των τρομοκρατών, από ρομπότ, ή και ακόμα από εξωγήινη απειλή; Έχω υπάρξει στρατηγός, commander, πιλότος αεροπλάνου, καπετάνιος υποβρυχίου ακόμα και πιλότος mech. Κάποιες άλλες φορές έχω ταξιδέψει σε άλλους κόσμους σε μορφή night elf, ή ταύρου. Για όποιον δεν κατάλαβε , σε αυτό το blog θα γράφω για παιχνίδια που αξίζουν σχολιασμό. Έναν αυστηρό μάλιστα σχολιασμό θα έλεγα. Και επειδή οι μεγάλοι πολεμιστές χρειάζονται ξεκούραση το blοg θα έχει και άλλα θέματα μέσα, όπως βιβλία, ταινίες και άλλες δραστηριότητες.

Αντε καλή αρχή
Hail and Kill